Kan je na een halve eeuw bijbel lezen nog nieuwe dingen ontdekken? Natuurlijk, Gods Woord is onuitputtelijk en zelfs de grootste ‘schriftgeleerde’ graaft nieuwe schatten op.

Na het lezen van het boek van Richard Stearns moet ik zeggen: Het kan zelfs zo zijn dat je de Bijbel deels niet hebt gelezen, over grote delen hebt heen gelezen, de betekenis en de diepgang niet tot je door hebt laten dringen of misschien wel bewust of onbewust hebt genegeerd.

Het gat in ons evangelie heeft me wakker geschud.

Op indringende wijze heeft de schrijver, als Gods instrument, mijn ogen geopend voor de diepe betekenis van die andere ‘grote opdracht’. Of moet ik zeggen het invulling geven aan het grote tweede gebod: ‘de naaste liefhebben als jezelf’.

Het tweede gebod van de samenvatting van de wet, is niet zomaar gelijk aan het eerste gebod. Het heeft alles te maken met het invulling geven van het liefhebben van God. Een logisch gevolg. Het ene kan niet zonder het ander.

Begrippen als: recht doen, gerechtigheid, barmhartigheid en liefde voor de naaste,… hebben door het lezen van dit boek een nieuwe inhoud gekregen en zijn levensgroot op mijn netvlies gekomen.

God vraagt geen barmhartig fooitje, Hij vraagt mijn hart voor Zijn grote opdracht. Of beter gezegd ‘opdrachten’. Want we hebben niet alleen de opdracht van Mat. 28 maar ook die van Mat. 25.

En als iets mijn hart heeft dan komen, tijd, en beschikbare middelen daar als bijna vanzelf in mee.

Richard geeft in zijn boek enerzijds een ‘statistische’ omvang van de grote nood in deze wereld. Anderzijds  geeft hij indringende verslagen van persoonlijke contact met hulpbehoevenden. Daarbij laat hij ook het resultaat van jarenlange gezegende inspanning door vele ‘hart’-werkende hulpverleners aan bod komen.

Hij reageert op overmoed en ‘ondermoed’ die ons allemaal bij tijd en wijle te pakken neemt. In verbijstering en verwondering word je als lezer meegenomen in een praktisch leven uit dankbaarheid. Kortom als je durft: lees dit boek! Als je het gelezen hebt en je wil er met mij over doorpraten, graag, mail me gerust!

Ruud Speksnijder | directeur GAiN

Zomervakantie

Mijn eerste zomervakantie als directeur van GAiN. Is dat anders? Ja zeker! Sinds GAiN als christelijke hulporganisatie op mijn pad is gekomen laat het me niet meer los! Ook niet in de vakantie. Is dat erg? Helemaal niet! Hulpverlening is geen baan waar je een aantal weken per jaar vakantie van neemt. Het is een levenshouding die me op een heel bijzondere manier is gaan beheersen. Op een waardevolle manier. En tijdens de vakantie gaat dat gelukkig door. Met de sleurhut achter de auto op weg naar Frankrijk galmen de liederen uit de autoboxen en Hermien en ik zingen mee. Op bijna elke camping is er tegenwoordig WIFI dus de e-mail berichten over GAiN-zaken blijven binnenkomen. Als vakantielectuur heb ik “Het gat in ons evangelie” van Richard Steurns meegenomen. Een bevlogen man die jarenlang leiding gaf aan een commercieel bedrijf en nu als directeur van World Vision zich inzet voor de mensen in nood. Het schept een band!!

Tijdens een stevige bergwandeling, die pittiger was dan verwacht, konden we ons flesje van GAiN Water for life gelukkig bijvullen aan een waterstroompje dat op weg was naar de Verdon. In een majestueuze natuur die de verwondering over de Schepper onnoemelijk groot maakt. De God die alles maakte en die ieder mens op het netvlies heeft. Zowel in het rijke westen als in gebieden waar honger en armoede heerst. Christelijke hulpverlening . . . als je, net als ik, er door bent gegrepen dan laat het je niet meer los. Gelukkig maar want de nood in de wereld gaat ook niet met vakantie. Nu onder de luifel mooi even de gelegenheid om eindelijk weer eens iets nieuws op de weblog te zetten.

Straks nog met Ad en Anneke Bor (ervaren Roemenië helpers) nog een weekje naar Oost Europa om een paar projecten te  bezoeken. We wensen iedereen een waardevolle vakantie met veel recreatie! (= herschepping) Nu nog beperkt, maar ooit worden alle dingen nieuw!!

De kriebels

Het gebeurt elk jaar opnieuw als de temperaturen weer boven het nulpunt komen en het ijs weer water is geworden: dan komen de kriebels. Het verlangen om weer te gaan varen. Van de week zijn we op de steiger geweest om te kijken of ons bootje de strenge vorst heeft doorstaan. Op het oog is dat inderdaad het geval en verder hopen we dat de antivries er voor gezorgd heeft dat de hulpmotor van de BlueTrue vorstvrij is gebleven. Nog even, . . . dan kunnen de zeilen weer van zolder en gaan we ons voorbereiden op die eerste voorjaarstocht. Een heerlijk moment om de box uit te varen, enkele minuten later de lappen te hijsen om snel daarna de motor uit te zetten. Die rust en die stilte!! Zomaar, voortgedreven door de wind. Op de wal heb ik soms zo’n moeite om de stilte te vinden. Op het water gaat dat veel gemakkelijker. Oh, ik kan niet wachten!!

Oud en Nieuw

De laatste dagen van het jaar zijn voor mij (en daarin ben ik niet uniek) bij uitstek geschikt om mijn bureau en omgeving op te ruimen. Al doende kom je dan weer van alles tegen waardoor  (terwijl  de stapels op het bureau kleiner worden) de herinneringen zich opstapelen.

 In de familie was er het overlijden van de moeder van Hermien en de geboorte van onze derde kleinzoon Abel. Qua activiteiten was 2011 voor mij heel anders dan de voorgaande 39 werkzame jaren.  In het eerste kwartaal was er het afronden en overdragen van de taken bij eReM en daarnaast de verbouwing van de kerk. Het tweede en derde kwartaal was er vooral veel vakantie en ontspanning. In het laatste kwartaal mocht ik opstarten bij GAiN en gingen we naar Haïti.

Een boeiend jaar met veel mooie dingen om op terug te kijken. En met Elly en Rikkert kunnen we ook van het afgelopen jaar zeggen: “Al die tijd was Hij daar”.

 Ja en nu het nieuwe jaar, wat zal het brengen? Gaat het bureau zich weer langzaam vullen met nieuwe stapels. Als het goed is wordt het steeds meer: de ruimte van de harde schijf die wordt benut voor allerlei documenten en berichten. Want het is nu eenmaal zo dat, ook bij mij, langzamerhand de papieren dossiers worden vervangen door digitale versies. Dat is wel even wennen maar het scheelt wel in de te dragen last bij een flexplek die wisselt tussen Zwijndrecht en Doorn.

 Ja zo wordt een oude manier van werken vervangen door een nieuwere methode en zo maken herinneringen maken plaats voor verwachtingen en uitdagingen.

Persoonlijk is er het verlangen om steeds meer één met Christus te zijn.

In 2 Kor. 5 las ik:

Wat ons drijft is de liefde van Christus, omdat we ervan overtuigd zijn dat één mens voor alle mensen is gestorven, . . .

Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.

In verwachting . . .

De reis naar Haiti is achter de rug. (de pagina met ons reisverslag is er natuurlijk nog steeds). Op de GAiN teammeeting afgelopen dinsdag hebben we wat foto’s bekeken en mocht ik de medewerkers bijpraten over het project op Haiti. In het decembernummer van “Bereik de wereld” staat ook een artikel over het Ca-Ira project. In onze directe omgeving is er veel belangstelling. Vrienden, familieleden en gemeenteleden vragen ons hoe het was. Soms is er gelegenheid om iets te vertellen, soms ook is er alle ruimte en gaan we er een (halve) avond voor zitten.  Wat bij Hermien en mij steeds weer boven komt dat is het geloof en het vertrouwen van de mensen op Haiti. Op de vraag hoe zie je de toekomst, kreeg je soms heel schrijnende en uitzichtloze omstandigheden te horen. Maar daarna haastten ze zich om hun vertrouwen en hoop uit te spreken in hun Hemelse Vader. Ze verwachten het van Hem. December is de maand van de verwachting. Wat verwachten wij? : 

“Wij verwachten naar zijn belofte nieuwe hemelen en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont.” (2 Petr.3:13)

Reis naar Haiti

Hartelijke uitnodiging om eens te kijken op de pagina over onze aanstaande reis naar Haiti. In de afgelopen week zijn we als reisgenoten bij elkaar gekomen. Zo konden we met elkaar kennis maken terwijl er door de GAiN Haiti-coordinator Ronald de benodigde informatie werd verstrekt. Meteen werden er in groepjes verdere plannen gemaakt om ons bezoek goed in te vullen. Een deel van de reisgenoten heeft ervaring in het werken met kinderen en ze popelen om dat in te zetten in het Ca-Ira kinderdorp. Anderen (waaronder ikzelf) denken dat ze handig zijn en willen graag als bouwers aan de slag.  Michel en ik hebben de taak op ons genomen om de reis in goede banen te leiden. Michel is vorig jaar ook in Haiti geweest dus kunnen we van zijn eerdere ervaringen gebruik maken. Hij heeft een verse weblog opgezet voor deze reis. Goed, nu nog drie weekjes spullen verzamelen en plannen uitwerken.

 

 

Maandelijkse GAiN nieuwsbrief

GAiN verstuurt maandelijks een nieuwsbrief met informatie over projecten ontwikkelingen en de organisatie zelf. Hieronder het oktober nieuws. Wil je weten wat er gebeurt bij de organisatie waar ik werk, dan is het een must om de digitale nieuwsbrief te ontvangen. Meld je aan.

Domari kinderen

Schooltassen voor Domari-kinderen

GAiN is betrokken bij de Domari (zigeuners) in Jeruzalem. Onlangs bezochten Jan en Wil den Dikken het Domaricentrum en voeren actie voor schooltassen. >>>

Voedselprogramma Ethiopië

Voedselprogramma voor Ethiopië

De ‘Hoorn van Afrika’-giften gebruiken we voor een voedselprogramma van zes maanden aan de Borana-bevolking in Ethiopië. >>>

2300 kilometer fietsen voor waterputten

2300 kilometer fietsen voor waterputten

Cobi Slingerland fietste afgelopen maand 2300 kilometer en haalde 1100 euro op voor het Water for Life-project. Lees haar verhaal. >>>

USP's GAiN

USP’s GAiN

Waarin onderscheidt de organisatie GAiN zich ten opzichte van soortgelijke organisaties? Vier misvattingen zijn voor u ontzenuwd. >>>

Ontvang zelf de nieuwsbrief | Bekijk de hele nieuwsbrief

Tagwolk